خیابان شصت و هفت

¥

خواب ديدم

سگی پاشنه ی پای

چپ م را گاز گرفت

من داد زدم

صدايی بلند نشد

باران می باريد

جينيا گريه می کرد

آرام سوت می زد

پای چپ م

سگ بزرگ شد . . . . . بزرگ شد که ما

يعنی ما دو تا

نرمی زير شکم ش را ديديم

سگ بزاق دهان ش را روی کتاب ها ريخت

در خيابان

همه ی ماشين ها بوق می زدند

گفت سرد است

يک کاسه آش رشته خوب

می چسبد

آش رشته

درست می گفت

مرطوب بود

آن روز هم مرداد بود . . باران نمی بارید و هوا گرم بود . . آن شب را ابر نشست روی کوه های اطراف م . . ولی شب های مرداد، شب های هزار و یک شب است . .